To jest najbardziej ciche i niebezpieczne. Dzieje się tak, gdy mówisz „tak” ścieżkom, które nie są twoje.
Pomaganie wszystkim oprócz siebie rozprasza twoją uwagę i gasi twoje powołanie. Nie wszystko, co dobre, jest ci przeznaczone.

Praktyczne wskazówki i zalecenia:

Naucz się mówić „nie” bez poczucia winy i długich wyjaśnień.

Postaw jasne granice, zanim zaoferujesz pomoc.

Zastanów się, czy to, co dajesz, jest prezentem czy pożyczką. Nigdy nie wybieraj czegoś niejednoznacznego.

Dbaj o swój spokój jak o niezastąpiony skarb.

Zastanów się, które relacje Cię wzmacniają, a które wyczerpują.

Chroń swoją reputację, swój czas i swoje skupienie jako część swojego dziedzictwa.

Pamiętaj:  pomaganie z przekonania przynosi spokój; pomaganie pod presją przynosi wyczerpanie.

Bieda nie zawsze wynika z braku pieniędzy; często wynika z braku granic. A największe straty nie zaczynają się od wielkich błędów, ale od małych, nietrafionych „tak”. Uporządkowanie życia to również akt duchowy.