Ryby te mogą żyć wiele dziesięcioleci i zazwyczaj osiągają dojrzałość płciową dopiero w wieku co najmniej dwudziestu lat. To kolejny gatunek, który był przeławiany, ale ze względu na bardzo powolny cykl rozrodczy, jego regeneracja jest niezwykle trudna. Wiadomo również, że pomarańczowa gardziel zawiera wysoki poziom rtęci.

10. Z Rekinem

Ze względu na bardzo wysoki poziom rtęci rekiny dojrzewają i rozmnażają się wolniej, a nadmierne połowy dodatkowo doprowadziły do uszczuplenia ich populacji.

11. Tuńczyk błękitnopłetwy atlantycki.
Tuńczyk błękitnopłetwy jest obecnie uważany za gatunek wysoce zagrożony. Jest to również duża ryba drapieżna, dlatego zawiera wysokie stężenie rtęci.

12. Miecznik

Innym drapieżnym gatunkiem ryb jest rtęć, która stanowi tu poważny problem. W rzeczywistości EDF zasugerowało, aby kobiety i dzieci całkowicie unikały miecznika, a mężczyźni spożywali go nie częściej niż raz w miesiącu.

13. Makrela królewska
Makrela królewska i makrela hiszpańska zawierają duże ilości rtęci, dlatego powinny ich unikać, zwłaszcza kobiety i dzieci.

14.
Groper. Groper charakteryzuje się umiarkowanie wysokim poziomem rtęci i jest podatny na nadmierne połowy [7]. Często pada również ofiarą oszustw związanych z owocami morza. Sprzedawany „groper” może w rzeczywistości być tańszą, błędnie oznakowaną rybą. Jedno z badań wykazało, że nawet 87% owoców morza, takich jak groper, dorsz i lucjan, może być błędnie oznakowanych.

Uwaga dotycząca roli selenu w toksyczności rtęci

Źródło: WPCouncil.org
Jeśli uwielbiasz ryby, ale martwisz się toksycznością rtęci, mamy dobrą wiadomość – wiele powszechnie spożywanych ryb jest bogatych w selen, który może pomóc zapobiec wchłanianiu nadmiaru rtęci. Jest jednak pewien haczyk. Nie oznacza to, że możesz jeść tyle ryb bogatych w rtęć, ile chcesz. Jeśli jednak zdecydujesz się od czasu do czasu jeść ryby o wyższej zawartości rtęci, spożywanie odpowiedniej ilości selenu może pomóc zmniejszyć potencjalne skutki uboczne.

Główny wniosek jest następujący: jeśli jesz ryby o wysokiej zawartości selenu i niskiej lub umiarkowanie wysokiej zawartości rtęci, Twoje ogólne ryzyko jest niższe. I odwrotnie, jeśli jesz ryby o wysokiej zawartości rtęci, ale niskiej zawartości selenu (takie jak rekin), najlepiej ich unikać lub jeść je bardzo rzadko.

Ryby, które są bardziej warte jedzenia.
Nie oznacza to całkowitej rezygnacji z ryb, ale podkreśla wagę czytania etykiet i znajomości pochodzenia ryb. Dziko poławiany łosoś alaskański, sardynki pacyficzne i makrela atlantycka są bogate w kwasy tłuszczowe omega-3, a także wiele innych składników odżywczych, i mają mniejszy negatywny wpływ na środowisko. Inne dobre wybory to tuńczyk biały poławiany w USA lub Kanadzie, dorsz alaskański, pstrąg arktyczny i pstrąg tęczowy. Selektor owoców morza EDF oferuje kompleksową listę najlepszych owoców morza i ryb, w tym ich pochodzenie i sposób przetwarzania.